تاریخ : پنج‌شنبه 27 اردیبهشت‌ماه سال 1397 | 12:01 ق.ظ | نویسنده : احمد استوار

حلول ماه

در آمدن از خود

یه ترمز 

یه توقف

یه ایست 

داشتهایمان را « وجود »

سرمایه های امانی مان را « جوارع بدن»

حتی ، اندیشه و تفکرمان را 

به یه نگاه ویژه

یه پیام ...

یه حرف تازه...

یه وحی ، آیه ، نشانه ، ...

از خوَد خودمان

از بودن و نبودمان 

از آمدن و رفتمان 

از گذرمان

از عشق و عاشقی

از تنهایی مان

از حقیقت مان 

از آنهمه زمانهای که نبوده ایم

از آنهمه زمانهای که نخواهیم بود

از اینکه :

از اوئیم ، برای اوئیم ، سراغ اوئیم و

در اوئیم به

تنها حقیقتی که 

به راز خلقت 

برای همه به فرجام می رسد .

وقت تنگ است 

بی محابا ، خبر نمی دهد ، درکمین نشسته است ...

به همین راحتی 

خیلی ها رفته اند تا دنیا بماند

ماها هم

خواهیم رفت تا

دیگران بیایند 

و این 

سنت حیات است 

زندگی یعنی همین 

همین رفتن و آمدنها

ترمز ، توقف ، ایست ،... نگاهی به

خویشتن خویش

طلوع نور ماه و

خورشید روز « پنج شنبه اول رمضان » 

بر همه تان ، مهربانان و مهربانوان فرخنده و خجسته باد .

ب.ن : و اینک پنج شنبه دیگر... به اول رمضان ... فرخنده و شادباش به « تو » مهربان . سلام التماس دعای خاص



پیوندهای روزانه
موضوعات وب
آرشیو مطالب
لینک های مفید
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 152811

  • paper | خرید بک لینک | میله
  • کد آهنگابزار وب مستر