تاریخ : پنج‌شنبه 28 تیر‌ماه سال 1397 | 04:40 ق.ظ | نویسنده : احمد استوار


به یاد بسپار: 

همه چیز با سن می میرد. پیرامون_همیشه_کهنه_است و مرکز_همیشه_تازه. 

پیرامون نمی تواند تازه بماند، زیرا هرلحظه پیر می شود و کهنه. 

مرکز همیشه تازه و جوان است.

روح تو نه کودک است و نه جوان و نه پیر. روح تو فقط همیشه تازه است. سن ندارد.

می توانی آزمایش کنی: شاید جوان باشی و شاید پیر باشی... 

فقط چشمانت را ببند و پیدا کن.  سعی کن احساس کنی که مرکزت چگونه است؟

 پیر است؟ 

جوان است؟

درخواهی یافت که مرکز هیچکدام نیست. همیشه تازه است و هرگز پیر نمی شود. 

چرا؟ 

زیرا مرکز به زمان تعلق ندارد. در روند زمان همه چیز پیر می شود. انسانی به دنیا 

می آید ، بدن از هم اکنون شروع کرده به پیرشدن! وقتی می گوییم که نوزادی یک هفته سن دارد، یعنی که یک هفته پیری وارد وجود آن نوزاد شده است. 

او از هم اکنون هفت روز به مرگ نزدیک شده است، او هفت روز از مردن را کامل کرده است. او به سمت مرگ رهسپار است ، دیر یا زود خواهد مرد.

هرچه که با زمان بیاید، پیر می شود. لحظه ای که وارد زمان شود، پیشاپیش پیر شده است.

بدن تو پیر است، پیرامونت پیر است. نمی توانی تا ابد عاشق بدن باشی. 

ولی مرکزت همیشه جوان است. همیشه تازه است.  

زمانی که با مرکز وجودت در تماس باشی عشق یک اکتشاف مدام است. 

و آنگاه ماه عسل هرگز پایان نمی گیرد. 

اگر تمام شود، ابداً ماه عسل نبوده است ، فقط یک آشنایی بوده است.

و آخرین چیزی که همیشه باید به یاد سپرده شود این است: 

در رابطه ی عشقی، اگر خطایی پیش بیاید، همیشه دیگری را سرزنش می کنی. 

اگر چیزی آنطوری که باید پیش نرود، همیشه دیگری مسئولش است. 

این تمام امکان رشد بیشتر را نابود می کند.

به یاد بسپار: 

این تویی که همیشه مسئول هستی، و خودت را تغییر بده. 

و آن کیفیت های مشکل آفرین را دور بینداز. بگذار عشق تو را دگرگون کند.

همانطور که در درس های بازاریابی می گویند: 

" حق همیشه با مشتری است." 

من نیز مایلم به شما بگویم: 

در دنیای عشق و رابطه، همیشه اشتباه از تو است ، همیشه دیگری حق دارد.

 و عشاق همیشه چنین احساسی دارند. اگر عشق وجود داشته باشد، 

همیشه احساس می کنند.  

اگر چیزها آنطور که باید اتفاق نیفتند، این من هستم که اشتباه می کنم. 

و هردو چنین احساسی دارند! آنوقت چیزها رشد می کنند، 

آنوقت مرکزها گشوده می شوند ومرزها درهم می آمیزند.

ولی اگر فکر کنی که دیگری اشتباه می کند، خودت و دیگری را می بندی.

و آن دیگری نیز فکر می کند که تو اشتباه می کنی. 

و افکار مسری هستند. اگر فکر کنی دیگری اشتباه می کند ، 

حتی اگر آن را بیان نکرده باشی، حتی اگر لبخند بزنی و نشان بدهی که فکر نمی کنی دیگری 

اشتباه کرده ، آن دیگری نکته را خواهد گرفت...

توسط چشمانت، توسط حرکاتت، از روی صورتت.

حتی اگر یک هنرپیشه باشی، هنرپیشه ای بزرگ و بتوانی صورتت را و حرکاتت را طوری نشان بدهی که دیگری متوجه نشود، بازهم ناخودآگاهت پیوسته علامت خواهد داد: "خطا از تو است." 

و وقتی که بگویی که دیگری اشتباه کرده، 

دیگری نیز این احساس را خواهد داشت که تو اشتباه کرده ای.

رابطه روی چنین سنگی نابود می شود. 

و سپس مردم بسته می شوند. اگر به کسی بگویی که اشتباه می کند، 

او شروع می کند به حفاظ بستن و دفاع کردن. 

آنگاه بسته شدن روی می دهد.

اشو



پیوندهای روزانه
موضوعات وب
آرشیو مطالب
لینک های مفید
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 152810

  • paper | خرید بک لینک | میله
  • کد آهنگابزار وب مستر